"Zamek Królowej Jadwigi"

Na cyplu wyniosłego wzgórza, schodzącego stromo w dół ku rzece Ropie, stał kiedyś w Kunowej zamek zbudowany z kamienia, całkiem dobrze murami opatrzony i przyzwoicie utrzymany. Od reszty wzgórza odcięty był przekopem, przez który przechodziła droga do Kunowej. Na Ropie zbudowano też sztuczny bród, tak by o każdej porze roku, niezależnie od stanu wody, można było przez rzekę przyjechać z jednej strony na drugą. Bo po prawdzie prowadziła tędy droga z południa na północ, z Osobnicy do Liwocza. Droga była podobno całkiem przyzwoita, rzec można – królewski gościniec, szeroki na dziesięć łokci.

Królowa Jadwiga często gościła na zamku, bo gdy tylko bawiła w Bieczu, czy to sama, czy z mężem swoim, królem Władysławem Jagiełłą, chętnie odwiedzała zamek w Kunowej. No cóż, miejsce to było szczególnie urokliwe i spodobało się jej zapewne. Król w Bieczu przebywał aż szesnaście razy, królowa zapewne dużo więcej, bo kiedy nie zajmowały ją już sprawy wagi państwowej, bo tymi zajmował się Jagiełło, miała więcej czasu na podróże. W tamtym czasie było we zwyczaju, że królowa miała do swojej wyłącznej dyspozycji dochody z wielu miast i wsi i jednocześnie co najmniej kilka zamków w różnych częściach polskiego królestwa. Podobno także do niej należały zamek w pobliskim Lisowie i zamek Liwocz.

Królowa Jadwiga w Bieczu ufundowała szpital, czyli dom ubogich, będący przytułkiem dla starców, osób samotnych i sierot. Po jej przedwczesnej śmierci zamek w Kunowej otrzymała druga żona Jagiełły – Anna Cylejska, wnuczka Kazimierza Wielkiego, z którą król zaręczył się w Bieczu. Przez krótki czas i ona była panią tego zamku. Potem dwie następne królowe, żony Jagiełły, jako oprawę dostały zamek w Sanoku. Królowa Sońka, czyli Zofia, czwarta żona Jagiełły przez kilka lat tam nawet mieszkała.

Co się stało potem z tym zamkiem królowej Jadwigi w Kunowej, nikt nie wie, bo żadnej z dziejopisów o nim już później nie wspominał. Przecież musiał jednak zostać w którymś z nieprzyjacielskich napadów zniszczony, skoro nie pozostał tu nawet kamień na kamieniu, tylko trochę głębie w ziemi chłopi przez jakiś czas cegły znakomicie wypalone wykopywali.

 

 

Źródło: "Legendy łemkowskiego Beskidu" Andrzej Potocki

Wydawnictwu LIBRA www.libra.pl

Wydanie drugie, rozszerzone i uzupełnione Rzeszów 2009

ISBN 978-83-89183-28-6

wiadomość dodana przez: J. Furmankiewicz

Skołyszyn

Kalendarz wydarzeń

Newsletter

Zapisz się już dziś! Badź na bieżąco!
Regulamin newslettera »
BIP Skołyszyn Magiczna Siepietnica OSP Skołyszyn LGD Liwocz LKS Skołyszyn projekt ePUAP System Informacji Przestrzennej Karta Dużej Rodziny GOKiCz OSP Swiecany Atlas Mikroporady KDR WOJ ZGDW ARKA-vet


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie
Operacja mająca na celu wzrost atrakcyjności turystycznej Gminy Skołyszyn i najbliższej okolicy poprzez udostępnienie informacji za pomocą strony internetowej i filmu promującego walory turystyczne współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 4.1 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi