75. rocznica męczeńskiej śmierci Sługi Bożego Księdza Stanisława Kołodzieja

 Urodził się w 1 lutego 1907 roku w Bączalu Górnym (przysiółek Serwoniec), jako syn Józefa Kołodziej i Apoloni Kołodziej z d. Smaś jako czwarty z rodzeństwa w ubogiej, chłopskiej rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Chrzest święty przyjął w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Mikołaja w Bączalu Dolnym z rąk ks. Teofila Biesiadzkiego.
W 1907 w niedzielę w czasie sumy w rodzinny dom Stanisława podczas burzy uderzył piorun. Matka w tym czasie była w kościele na mszy, dzieci były w domu z ojcem. Troje starszych dzieci ojciec wyprowadził z płonącego domu i wrócił po Stanisława,  który leżał
w kołysce. Ojciec uratował syna, ale sam został bardzo poparzony i odwieziony w stanie ciężkim do szpitala. Los tej rodziny był niezwykle ciężki, ponieważ niedługo potem o rok starsza siostra Stanisława - Maria, zginęła w płomieniach w wieku zaledwie dwunastu lat.
Ojciec księdza Stanisława przez 1,5 roku brał czynny udział w I wojnie światowej. Powrócił z wojny schorowany, po czym zmarł w 1921.

Późniejszy ksiądz Stanisław uczęszczał do szkoły powszechnej w Bączalu Dolnym, następnie do Gimnazjum w Jaśle, gdzie złożył egzamin dojrzałości, po czym wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. 
Jednym z jego przewodników duchowych na drodze do kapłaństwa był błogosławiony Jan Balicki - rektor i wykładowca teologi dogmatycznej.

Po ukończeniu studiów seminaryjnych
dnia 19 czerwca 1932 roku, w wieku 25 lat m.in wraz z kolegą rocznikowym - błogosławionym Władysławem Findyszem przyjął święcenia kapłańskie. Wyświecił go biskup przemyski Anatol Nowak. Uroczyste prymicje odbyły się w kościele w Bączalu Dolnym których dokonał ówczesny proboszcz parafii w Bączalu – ks. Paweł Matuszewski.
 Posługę duszpasterską pełnił w Domaradzu, Białobrzegach, Zręcinie, Leżajsku, Tuligłowach, Przeworsku oraz w Kobylanach w Beskidzie Niskim, gdzie pełnił funkcję administratora, a następnie po przeniesieniu poprzedniego księdza do parafii w Skalniku dostał nominacje proboszczowską. Jako patriota w latach II wojny światowej dawał schronienie partyzantom, przechowywał i przemycał przez górskie przejścia polskich oficerów, prowadził potajemny nasłuch radiowy oraz sformował koło ministrantów - rozmawiając z młodzieżą na tematy patriotyczne.

3 lutego 1941 ks. Stanisława wracający pieszo z Krosna, spotkał na drodze człowieka, który ostrzegł go by nie wracał na plebanię,
gdyż okupanci o niego pytali. Mimo ostrzeżenia wrócił na plebanię. Rankiem 15 lutego 1941 w wyniku donosu nacjonalistów ukraińskich działających na tym terenie został aresztowany i wywieziony z plebanii. Skutego prowadzono do samochodu, który stał pod kościołem. Przywiązano go do samochodu, samochód prowadzony przez aresztantów jechał, a on upokorzony biegł za nim. Po chwili zatrzymali się, wepchnęli księdza Kołodzieja do środka i odjechali.

W więzieniu w Jaśle przebywał sześć tygodni, był przesłuchiwany i katowany czego dowodem była pokrwawiona i poszarpana bielizna księdza odebrana z więzienia przez rodzinę. Następnie został przewieziony transportem z Krakowa 5 kwietnia 1941 do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie otrzymał numer 11397 i tam więziono go kolejne kilka tygodni.
Rodzina księdza oraz jego przyjaciele i wierni z Kobylan podejmowali próby ratowania kapłana, ale zamiary te nie powiodły się.
W czasie próby uwolnienia, ksiądz Kołodziej napisał list z Auschwitz do swojej matki w którym były słowa: „serwońskiemu się poprawiło”. W celi w której przebywał, widnieje do dziś dnia wydrapany napis na ścianie „ks. Stanisław Kołodziej”.
Z Auschwitz został przewieziony 4 maja 1941 do obozu koncentracyjnego KL Dachau, gdzie nadano mu numer 25290.

W listopadzie 1942 roku został wzięty do grupy 20 księży, (w której był również bł. Marian Konopiński) którym wstrzykiwano flegmonę sztuczną (choroba obozowa, którą wstrzykiwano więźniom w celu eksperymentowania), na skutek której – z powodu dogłębnego wycieńczenia i braku odpowiednich lekarstw – zmarł 17 grudnia 1942 i został spalony w obozowym krematorium. Z Dachau przyszło pismo do matki informujące o śmierci syna i spaleniu zw  łok.

Ks. Stanisław Kołodziej jako męczennik "in odium fidei" zaliczony jest do drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej których proces beatyfikacyjny rozpoczął się 17 września 2003 roku. 24 maja 2011 w Pelplinie zakończył się etap diecezjalny,
a wszystkie dokumenty przesłano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.Kult lokalny w bączalskiej parafii został rozbudzony w 2007 roku dzięki staraniom ówczesnego proboszcza księdza Wiesława Willera, a ożywiony i szerzej rozpowszechniony wśród wiernych w okresie posługi duszpasterskiej kolejno mianowanych kapłanów.
Żywym świadectwem pamięci o Słudze Bożym ks. Stanisławie są liczne tablice poświęcone pamięci, m.in: w archikatedrze przemyskiej, Czerwonej Wodzie (woj. dolnośląskie), Kobylanach (woj. podkarpackie) oraz wpis
w Księdze Martyrologium Duchowieństwa Polskiego
złożonej w Sanktuarium Jasnogórskim.

 

Więcej informacji znajduje się na  stronie internetowej: www.baczaldolny.weebly.com, w zakładkach: Informacje i ogłoszenia oraz Sługa Boży Ks. Stanisław Kołodziej.

 

Źródło informacji: wikipedia.org oraz www.baczaldolny.weebly.com

wiadomość dodana przez: J. Furmankiewicz

Skołyszyn

Kalendarz wydarzeń

Newsletter

Zapisz się już dziś! Badź na bieżąco!
Regulamin newslettera »
BIP Skołyszyn Magiczna Siepietnica OSP Skołyszyn LGD Liwocz LKS Skołyszyn projekt ePUAP System Informacji Przestrzennej Karta Dużej Rodziny GOKiCz OSP Swiecany Atlas Mikroporady KDR WOJ ZGDW ARKA-vet


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie
Operacja mająca na celu wzrost atrakcyjności turystycznej Gminy Skołyszyn i najbliższej okolicy poprzez udostępnienie informacji za pomocą strony internetowej i filmu promującego walory turystyczne współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 4.1 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi